คลิกที่ปุ่มstartเพื่อฟังเพลง ขนาดไฟล์5.70Mb.โปรดรอโหลดสักครู่นะครับ

เนื้อร้อง - ทำนอง นายฉาย ดีฆอลาฆู
ดนตรี สุรพงษ์ และนายฉาย
14-28 มกราคม 2549
(จากลำปาง ถึง กรุงเทพ)

ช้าง... กำลังจากไป ( แรงบันดาลใจ )

ชาติไทยเป็นชาติที่เก่าแก่ มีประวัติความเป็นมายาวนาน มองจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ไม่เคยน้อยหน้าชาติใดในโลกนี้ เรามีสิ่งที่น่าภาคภูมิใจมากมายคนไทยมีวิถีการดำเนินชีวิตที่เรียกว่ารักสงบ มีความสุขตามอัตภาพ มีรอยยิ้มพิมพ์ใจที่ใครเห็นก็ต้องประทับใจจนชาวต่างชาติขนานนามรอยยิ้มแบบคนไทยนี้ว่า “ ยิ้มสยาม ” เรามีศิลปวัฒนธรรมขนบธรรมเนียมและประเพณีที่ดีงาม เป็นเอกลักษณ์แสดงออกถึงความเป็นชาติไทยสืบทอดมาแต่โบราณจนเป็นที่รู้จักขับขานกันทั่วโลก

จากสภาพสังคมโลกที่เปลี่ยนไป ความเปลี่ยนแปลงนั้นกำลังทำร้ายบางสิ่งหลายๆอย่างที่สำคัญของวิถีแห่งโลก บางอย่างไม่ได้เปลี่ยนแปลงอย่างเดียวแต่กำลังมลายหายตายไปจากโลกนี้เลยทีเดียว

ในหลายสิ่งหลายๆอย่างที่กำลังเปลี่ยนแปลงหรือกำลังจากไปนั้น มีสัตว์ชนิดหนึ่งที่เป็นสัตว์ที่สำคัญมากในอดีต แต่ในปัจจุบันกำลังถูกวิถีโลกทำร้ายเขา สัตว์ที่ถูกทำร้ายนั้นและผมกำลังจะพูดถึงก็คือ “ ช้าง ” นั่นเอง

เหลือเชื่อว่า “ คน ” หรือที่เรียกตัวเองว่า “ มนุษย์ ” สัตว์ผู้ประเสริฐจะเป็นผู้ทำร้ายช้าง ทารุณช้างทั้งทางตรงและทางอ้อมมานานตั้งแต่โบราณกาลเรื่อยมาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน

ช้างเป็นสัตว์ที่สำคัญต่อสังคมไทย เป็นเอกลักษณ์ของชาติไทย เป็นสัตว์ที่มีความสำคัญและผูกพันกับชีวิตของคนไทยมาตั้งแต่โบราณ

“ ช้าง ” ช้างเป็นสัตว์ที่มีขนาดใหญ่ที่มีเอกลักษณ์พิเศษ ตัวโต สง่า น่าเกรงขาม ในอดีตเราเคยใช้ช้างเป็นสัญลักษณ์ปรากฏรูปลงบนผืนธงชาติสีแดงแสดงถึงความเป็นชาติไทย ช้างเคยทำหน้าที่เป็นราชพาหนะของพระมหากษัตริย์ในการเดินทาง ทำสงครามกอบกู้ สร้างบ้านแปลงเมือง ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับบรรพบุรุษเพื่อปกป้องเอกราชของชาติ ช้างเป็นตัวแทนของความเชื่อ ความศรัทธา โชค วาสนา และสิ่งอันเป็นมงคล เป็นสัญลักษณ์หลากหลายปรากฏในชีวิตประจำวัน เช่น เทวรูป ธนบัตร เครื่องหมายการค้า ชื่อสะพาน ฯลฯ

ช้างเป็นสัตว์น่ารัก แสนรู้ ฉลาด และน่าตื่นเต้นสำหรับทุกคนโดยเฉพาะเด็ก ๆแล้วช้างคือสิ่งที่เด็กจะเลือกก่อนเป็นอันดับแรกหากเอาสัตว์ชนิดต่างๆมาให้เลือก

“ ..สัตว์บกสี่เท้าร่างใหญ่สง่ากล้าหาญ ทนงานหนักเคยได้รับเกียติสูงให้เป็น พาหนะยามออกศึกของพระมหากษัตริย์ ไทยในอดีตและเป็นสัตว์คู่บุญพระบารมีอีกด้วยสมัยหนึ่งภาพของสัตว์นี้เคยปรากฏ เด่นเป็นสีขาวบนผืนธงชาติสีแดงของไทย นอกจากนี้ส่วนหัวเมื่อประกอบเข้าเป็น สามเศียรก็เคยเป็นส่วนหนึ่งของตรา แผ่นดินในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระ จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวชื่อของมันได้รับ การกล่าวถึงในสุภาษิต …”

ผมนึกไม่ออกว่าผมจดประโยคนี้มาจากหนังสือเล่มไหน บ่งบอกถึงความสำคัญของช้างได้อย่างชัดเจนเลยทีเดียว

ปัจจุบันประเทศไทยเป็นแห่งเดียวในโลกที่ประชาชนยังมีคติความเชื่อว่า ช้างเป็นสัตว์มงคลคู่บารมีของพระมหากษัตริย์ จึงยังมีการประกอบพิธีขึ้นระวางช้างเพื่อถวายแก่พระมหากษัตริย์ ซึ่งถือเป็นพิธีที่สำคัญ และยังคงปฏิบัติสืบต่อเนื่องให้เห็นกันอยู่จนถึงปัจจุบัน

วันเวลาผ่านไป วิถีของโลกเปลี่ยนแปลง ป่าไม้ที่เคยเป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศกลับกลายเป็นว่าเป็นพื้นที่ส่วนน้อยของประเทศ ผลจากการบุกรุกทำลายป่าที่มีมาอย่างต่อเนื่องและยาวนาน ส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศน์ของโลก ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปอย่างช้าๆจนกระทั่งส่งผลร้ายต่อมนุษย์อย่างน่ากลัว ในหลายๆด้านในปัจจุบัน

สภาพการดำเนินชีวิตของช้างไทยโดนผลกระทบอย่างรุนแรง มีความลำบากแร้นแค้นแสนเข็ญ เมื่อป่าไม้น้อยลง ประกอบกับการสัมปทานป่าถูกยกเลิก ช้างเคยทำงานลากซุงในป่าสัมปทาน เมื่อไม่มีป่าสัมปทานก็เท่ากับว่าไม่มีงานให้ทำ ช้างตกงานควาญก็ต้องตกงาน เพราะมีช้างก็ต้องมีควาญ สองสิ่งนี้เป็นของคู่กัน ในอดีตควาญช้างกับช้างจะมีวิถีชีวิตยังชีพที่เรียบง่ายอยู่กับธรรมชาติอย่างกลมกลืน บางทีเงินเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการดำรงชีพของคนเมืองอาจจะไม่มีความหมายสำหรับควาญช้างเมื่อได้อยู่กับช้างในป่าที่สมบูรณ์

เมื่อป่าหมดสภาพ ควาญช้างก็ไม่สามารถเลี้ยงดูช้างให้กินดีอยู่ดี มีชีวิตเรียบง่ายในป่าได้แบบที่เคยเป็นมาในอดีตก่อนหน้านี้ ขืนยังทนอยู่ในป่าเห็นทีอดตายเป็นแน่แท้ เราจึงเห็นควาญช้างนำช้างเข้ามาในเมือง เร่ร่อนขายกล้วยขายอ้อย หาคนใจบุญมาซื้อ เพื่อให้ช้างและตัวเองอยู่รอดไปวันๆ จากความดิ้นรนเพื่อเอาตัวรอดกลับกลายเป็นช่องทางหาเงินของคนเลวที่หวังผลประโยชน์จากช้างและควาญช้างในรูปแบบต่างๆมากมาย เช่น การซื้อลูกช้างหรือนำช้างพิการที่มีลักษณะน่าสงสารให้คนเช่าเพื่อไปเร่ร่อนหาเงินอีกต่อหนึ่ง ส่งผลทำให้ปัจจุบันมีจำนวนช้างเร่ร่อนเพิ่มมากขึ้น กลับกลายเป็นปัญหาใหญ่ของสังคมไทยที่ยังไม่มีผู้เกี่ยวข้องให้ความสำคัญในการดูแลแก้ไขอย่างจริงจัง

แต่โลกนี้ยังไม่สิ้นความปราณี ยังมีกลุ่มคนที่มีจิตสำนึกในความเป็นคนไทย มองเห็นความสำคัญของช้าง พวกเขาเห็นว่าช้างไทยเป็นสัตว์ที่มีความสำคัญเกินกว่าที่มนุษย์จะทอดทิ้ง ไม่เอาใจใส่หรือปล่อยตามยถากรรม เป็นความโชคดีของช้างและควาญช้างที่ยังมีหน่วยงานและกลุ่มคนหลากหลายอาชีพได้ช่วยกันปลุกกระแสแห่งความรักและการอนุรักษ์ช้างไทย ตลอดจนการสร้างเสริมความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับช้างและการดูแลเอาใจใส่อย่างเหมาะสม ดั่งที่ปรากฏให้เห็นในสื่อต่างๆอยู่เป็นระยะๆ

วิถีชีวิตของช้างได้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงเสียแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างต้องเปลี่ยนแปลง เป็นกฎเกณฑ์แห่งธรรมชาติที่จะต้องเป็นไป สิ่งไหนที่ปรับตัวไม่ได้ก็หมายถึงอยู่ไม่ได้ สถานะอันทรงเกียรติในครั้งโบราณ ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ กับพระมหากษัตริย์ปกป้องเอกราชของชาติ เป็นตัวแทนของความเชื่อ ความศรัทธา และอีกมากมายที่สูงส่งยิ่ง บัดนี้ช้างจะต้องทำในสิ่งที่ไม่นึกฝันว่าจะต้องเป็นไป ทุกสิ่งทุกอย่างต้องเป็นไปเพื่อความอยู่รอด

ผมได้มีโอกาสเดินทางไปที่ ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทย ซึ่งตั้งตั้งอยู่ที่บ้านทุ่งเกวียน จังหวัดลำปาง ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองลำปางประมาณ 25 กิโลเมตร อยู่ริมทางหลวงหมายเลข 11 (สายลำปาง-ลำพูน) บริเวณกิโลเมตรที่ 25-26 ผมได้สัมผัสความจริงหลายๆอย่างเกี่ยวกับช้าง ควาญช้างและอีกหลายๆด้านที่น่าสนใจ โอกาสหน้าผมจะนำเรื่องราวจากประสบการที่ไปพบเห็นมาเล่าให้ท่านผู้อ่านทราบนะครับ

ดีฆอลาฆู
5 ธันวาคม 2551

www.dekorlaku.com

ลูกช้างไทยถูกทารุณกรรม เพื่อธุรกิจการท่องเที่ยว

เหตุใดลูกช้างเชือกนี้ ส่งเสียงกรีดร้อง?.......

ช้างพังเชือกนี้ มีอายุเพียง 3 ปีเท่านั้น แต่ถูกพรากมาจากแม่ของเธอ

ชาวบ้านดึงลูกช้างที่กำลังดิ้นรนให้เข้าไปในลังไม้เล็ก ๆ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าตัวลูกช้างเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ขาหน้าและขาหลังของเธอถูกมัดด้วยเชือกเพื่อไม่ให้มีการเคลื่อนไหว

ลังไม้มีขนาดเล็กมากเธอจึงไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และเธอจะถูกขังอยู่ในลังไม้นี้เป็นเวลานานอีกหลายวัน โดยไม่ได้กินอาหาร  ดื่มน้ำ  หรือแม้แต่นอนหลับ

ชาวบ้านผลัดเปลี่ยนกันเฆี่ยนตีเธอบนขาทั้งสองข้าง บนเนื้ออ่อนระหว่างเล็บเท้า และทั่วร่างกายอย่างไม่ปราณี

ภาพนี้จะเห็นชายคนหนึ่งฟันคมตะขอจมลึกลงในศรีษะลูกช้างพัง ก่อนแทงไม้แหลมลงในบาดแผลนั้น

ความเจ็บปวดสุดที่เธอจะทนทานได้ เธอรู้สึกอ่อนเพลียอย่างที่สุด เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดและรู้สึกสับสน

คุณเพิ่งได้เห็นพิธีกรรม "ผ่าจ้าน"  ซึ่งเป็นพิธีกรรมฝึกหัดช้างในประเทศไทย เพื่อที่จะนำช้างมาใช้ในธุรกิจการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย

โดยปกติแล้ว พรานที่ล่าสัตว์อย่างผิดกฎหมายจะฆ่าแม่ช้างเพื่อขโมยและนำลูกช้างมาฝึกให้เชื่อง ตามคำกล่าวของเจ้าหน้าที่รัฐบาลไทยว่า “พรานล่าสัตว์อย่างผิดกฎหมายจำเป็นต้องฆ่าแม่ช้าง เพราะช้างมีความผูกพันทางจิตใจที่แน่นแฟ้นและไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ลูกของตน… ลูกช้างจะไม่ตามช้างอื่นๆ ไปกับฝูงแต่ยังคงดูดนมแม่ของตนที่ตายไปแล้ว” ทารุณกรรมที่น่าสะพรึงกลัวที่กระทำกันอยู่เป็นประจำและแพร่หลายใน ค่าย “ฝึกหัด” ลับต่างๆ ในประเทศไทย ลูกช้างที่ยังไม่อดนมแม่เหล่านี้ ได้ถูกลากไปจากแม่ของตน ซึ่งทำให้ต้องดิ้นรนและกรีดร้อง ลูกช้างได้ถูก นำมากักขังไว้ไม่ให้เคลื่อนไหว ถูกเฆี่ยนตีอย่างเมามัน และถูกตอกด้วยตะปูเป็นเวลาครั้งละหลายๆ วัน พิธีการ “ฝึกหัด” เหล่านี้ทำให้ลูกช้างได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัส รวมทั้งความชอกช้ำทางจิตใจ หรือบางครั้งทำให้ถึงแก่ความตาย

คำกล่าวขนักท่องเที่ยวรายหนึ่งที่เพิ่งไปประเทศไทยมารายงานว่า:

สิ่งที่เราได้เห็นมาจากบางท้องที่เป็นภาพที่สะเทือนใจ และการทารุณต่อช้างสามารถเห็นได้ชัด ช้างที่ไม่ได้ใช้งาน" จะถูกล่ามโซ่ไว้กลางแสงแดดที่ร้อนจัด ซึ่งไม่มีร่มเงาให้ใช้กำบังแต่อย่างใด ช้างพังที่กำลังตั้งท้องเชือกหนึ่งถูกล่ามด้วยโซ่สั้นๆ ในกลางแจ้งที่ไม่มีร่มเงาเพื่อช้างเชือกนั้นจะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ ในค่ายช้างแห่งหนึ่งเราสามารถเห็นประจักษ์แก่ตา ที่ผู้ฝึกช้างได้เฆี่ยนตีช้างของเขาอย่างเหี้ยมโหด ผลก็คือ ช้างเชือกนั้นมีเลือดไหลออกมาจากบาดแผลบนศีรษะ แห่ง อีกแห่งหนึ่งที่บริเวณหู ที่ค่ายช้างอีกแห่งหนึ่ง มีช้างหลายเชือกที่มีบาดแผลสดๆ บนศีรษะ และ/หรือ ที่หูเูรารู้สึกเศร้าสลดใจเมื่อเห็นวิธีการที่ผู้ฝึกช้างปฏิบัติต่อช้างของตน

ทำไมต้องล่าลูกช้างป่า ?

ขบวนการล่าช้างป่าเริ่มต้นจากนายทุนมีใบสั่งซื้อไปยังพรานล่าช้าง ข้อมูลจากกองทุนสัตว์ป่าโลก รายได้จากการล่าลูกช้างป่าอยู่ที่ 20,000 บาทต่อตัว เพื่อนำมาขายในราคาตัวละ 100,000 - 150,000 บาท แล้วแต่ความสดของลูกช้างป่าตัวนั้นๆ กรณีที่ช้างบาดเจ็บจะได้ราคาน้อยลงไปอีก เมื่อล่าได้แล้วก็นำมาขายต่อยังตลาดหลายๆ กลุ่ม โดยเฉพาะกลุ่มนายทุนเจ้าของปางช้าง โรงแรม หรือรีสอร์ท ซึ่งให้ราคาสูง และสั่งเป็นจำนวนมากกว่าตลาดกลุ่มอื่น กฤษฎาให้ข้อมูลว่า บริเวณที่มีการนำลูกช้างป่ามาขายอยู่แถบตะวันตก เริ่มแต่ อ.อุ้มผาง จ.ตาก ลงไป อ.สังขละบุรี จ.กาญจนบุรี , อ.เมือง ประจวบคีรีขันธ์, อ.เมือง ระนอง และแถบชายแดนไทย-มาเลเซีย อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส แต่แหล่งใหญ่ที่สุดอยู่ที่ด่านสิงขร อ.เมือง จ.ประจวบคีรีขันธ์ โดยผู้รับซื้อช้างนอกเหนือจากโรงแรม ปางช้างเอกชนชื่อดังซึ่งเกิดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ยังมีกลุ่มฝึกช้าง จ.ชัยภูมิ เพื่อนำไปฝึกแสดงละครช้างเร่ หรือกลุ่มช้าง จ.สุรินทร์ บุรีรัมย์ นำไปเดินเร่ร่อน โดยนายทุนส่วนมากเป็นนักการเมือง, นักการเมืองท้องถิ่น, หัวคะแนนนักการเมือง เป็นผู้ปล่อยเงินกู้โดยใช้บ้าน และที่ดินเป็นประกัน ช้างเร่ร่อน 90% เป็นของนายทุน  แล้วนำมาปล่อยให้ควาญเช่าตัวละ 4 - 5 หมื่นบาท การให้อาหารช้างเร่ร่อนไม่ได้ช่วยให้ช้างอยู่รอด แต่เป็นการช่วยให้นายทุนอยู่ดีกินดี และควาญช้างก็ไม่ต้องทำงานหนักเพื่อปากท้อง แล้วท้ายที่สุดมันยังเป็นการช่วยกันทรมานช้างอย่างไม่รู้สึกตัว

ใครจะคิดว่าความรู้สึกรักสงสารอันละเอียดอ่อนของมนุษย์ จะกลายเป็นหนทางหากินของนายทุน ทั้งยังเป็นการลดจำนวนสัตว์คู่บ้านคู่เมืองไทยอย่างไม่รู้ตัว ใครจะคิดว่าแค่สงสารลูกช้างจะสะเทือนถึงดวงดาวได้

ธีรยุทธ เผ่าแสงนิล ( ) ส่งมาเผยแพร่

ภาพข้างล่างนี้คุณ จันท์เจ้า จาวบ้านต๋าน ( ) ส่งมาให้ครับ (คลิกหน้าต่อไปด้วยนะครับ)